ปรมัตชา ไตรลักษณ์

" ที่เขารีบยกเนี๊ย เขาอาจจะคิดว่า ท่านจะให้เอาเปนคนแรกก็ได้ ภาษาไทยต้องแปลมั๊ยเนี๊ย"

" ยาก ยาก ยากมากที่คิดจะละลายพฤติกรรมท่านท้าว เห็นเปนเช่นนี้มานานมากแล้ว เขาเรียกไม้แก่.....ต่อเองละกัน"

" แต่ที่ไม่รู้คือ ในถาดนั้นมีตั้งหลายอย่าง ทามไม พี่แกสนใจใคร่รู้ เรื่องหอยอย่างเดียว รึอย่างอื่นแกรู้หมดแล้ว เหลือแต่หอยนี่ที่ยังไม่รู้ อืมแปลกอยู่ นา"

" เฮ้...เราไม่รู้จักนาย หรอก นายก็ไม่รู้จักเรา แต่เรามีสิ่งที่ชอบเหมือนกัน ยินดีที่ได้รู้จักเพื่อน"

" อืม..ไทยไหนก็มีแต่ดีดี มีแต่คนดี ในบ้านเมืองเราคนดีเยอะเกินไป มันเลยขาดความสมดุล ใครไม่แน่ใจอย่ามาวิพากษ์วิจารณ์ ร่วมนะ เราแค่ผู้สืบทอดตำนานเท่านั้น."

" ฝิ่นไม่ได้เลือกเผ่าไหน เพราะสุดท้ายมันต้องเหลือคน ไว้เล่าเรื่องให้ลูกหลานรุ่นต่อไปฟัง เนี๊ยผู้ถ่ายทอดตำนานจ้า"

" นั้นซิสงสัยตัวเองอยู่เหมือนกัน ปกติไม่ค่อยเมาอะไรง่ายๆนะ เนี๊ยสงสัยคลื่นมันแรง น้ำก็ขุ่น ท้องฟ้าก็ไม่ค่อยใส ป่าก็ทึบ หินก็เยอะ อ๊วก..อ๊วก เดี๋ยว..."

" น่าน ไม่รู้ยังจะขี้คุยอีก ผู้ที่บริจาคแล้ว ล้วนมีตำแหน่งเปนอาจารย์ใหญ่ทั้งนั้น ส่วนที่ตายแล้วนั้น เขาเรียก ศพ อาจารย์ใหญ่ ไม่ใช่ศพคนตายจ้า จะเอาไว้ตายก่..."